uchodzić


uchodzić
uchodzić I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, uchodzićdzę, uchodzićdzi, uchodzićchodź {{/stl_8}}– ujść {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IXd, ujdę, ujdzie, ujdź, uszedł, uszła, uchodzićuszli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'uciekając przed czymś, emigrować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uszedł represjom. Uchodzić z kraju po klęsce powstania. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'uciekać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Sarna uszła pogoni. Oddziały wroga uchodziły w popłochu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o cieczach, gazach: wydobywać się skądś samoistnie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Woda uchodzi z kranu. Powietrze uszło z opon. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'uciekać, oddalać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uszedł konno z pola bitwy. Uchodzić przed nieprzyjacielem, przed niebezpieczeństwem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}5. {{/stl_12}}{{stl_7}}'nie powodować przykrych następstw dla sprawcy; przechodzić bezkarnie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wszystkie wybryki uchodziły mu bezkarnie. Uszło ci to po raz ostatni. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}6. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot., zwykle dk (tylko w 3. os. i bezokol.) {{/stl_8}}{{stl_7}}'nadawać się, okazywać się niezłym': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ta broszka jeszcze ujdzie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}uchodzić II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_8}}(za kogoś) {{/stl_8}}{{stl_7}}'być uważanym za kogoś; mieć jakąś opinię': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uchodzi za najwybitniejszego współczesnego kompozytora. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o rzekach: wpadać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Rzeczka uchodzi do Zatoki Puckiej. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}uchodzić III {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. dk VIIb {{/stl_8}}{{stl_7}}'zmęczyć podczas chodzenia': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uchodził nogi podczas górskiej wycieczki. ZOB.umykać – umknąć [uchodzić – ujść] {{/stl_10}}{{stl_8}}{czyjejś} {{/stl_8}}{{stl_7}}uwagi {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • uchodzić — nogi (do kolan) zob. noga 28 …   Słownik frazeologiczny

  • uchodzić — VIa, uchodzićdzę, uchodzićdzisz, uchodź, uchodzićdził, uchodzićdzony 1. ndk → ujść 2. dk pot. «zmęczyć chodzeniem» zwykle we fraz. Uchodzić nogi, uchodzić nogi do kolan «chodząc bardzo się zmęczyć; nachodzić się» uchodzić się dk «zmęczyć się… …   Słownik języka polskiego

  • uchodzić – ujść — {{/stl 13}}{{stl 8}}{ komuś} {{/stl 8}}płazem {{/stl 13}}{{stl 7}} ktoś nie ponosi kary za coś; omijają go przykre konsekwencje jego działań : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tym razem uszło ci to płazem, następnym razem będzie gorzej. Nie ujdzie ci to… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uchodzić – ujść z życiem — {{/stl 13}}{{stl 7}} ratować się, unikać niebezpieczeństwa, zagrożenia; ocalić się od śmierci : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tylko nielicznym udało się ujść z życiem z ogarniętej pożarem dyskoteki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • umykać – umknąć [uchodzić – ujść] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{czyjejś} {{/stl 8}}uwadze {{/stl 13}}{{stl 7}} zostawać przypadkowo pominiętym, niezauważonym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Informacja, wiadomość, wzmianka umknęła czyjejś uwadze. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • noga — 1. pot. Brać, wziąć nogi za pas «szybko uciekać, uciec»: Uratował go nalot niemiecki, bo ludziska rozbiegli się w popłochu, a szpieg wziął nogi za pas i nikt go tu więcej nie widział. R. Antoszewski, Kariera. 2. Być gdzieś jedną nogą a) «mieć… …   Słownik frazeologiczny

  • noga — ż III, CMs. nodze; lm D. nóg 1. «kończyna dolna ludzi, kończyna zwierząt» Prawa, lewa noga. Przednie, tylne nogi (zwierzęcia). Nogi ptaków. Nogi owadów. Długie, krótkie, cienkie, chude, grube nogi. Krzywe, koślawe, kabłąkowate, pałąkowate nogi.… …   Słownik języka polskiego

  • ujść — dk, ujdę, ujdziesz, ujdź, uszedł, uszła, uszli, uszedłszy uchodzić ndk VIa, ujśćdzę, ujśćdzisz, uchodź, ujśćdził 1. tylko dk «idąc przebyć, przejść jakiś odcinek drogi» Ujść parę kroków. Ujść kawałek drogi. 2. «o cieczach, gazach: wydalić się,… …   Słownik języka polskiego

  • mądrala — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIb {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek chcący uchodzić za bardzo mądrego, popisujący się swoją, nieraz wątpliwą, wiedzą, przemądrzały; także człowiek przebiegły, sprytny {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kolano — 1. Błagać, prosić (kogoś) o coś na kolanach, na klęczkach «błagać, prosić usilnie, uniżenie, poniżając się»: Gdyby jeszcze obiecali, że na wikcie więziennym stracę 10 kilo, błagałabym na klęczkach, żeby mnie zamknięto. Mam za słabą wolę, żeby się …   Słownik frazeologiczny